Skip to main content

Wydarzenia

Czy naukowcy powinni przyznawać się do używania psychodelików?

Uprzedzenia dotyczące osób używających psychodelików jak i samych substancji są pokłosiem propagandy z czasów wojny z narkotykami. Nie mają one żadnego uzasadnienia, niemniej są bardzo silnie zakorzenione w społeczeństwie. Pomimo, iż opinia publiczna zmieniła się od lat ’60, nadal stereotypy i uprzedzenia mogą wpływać na publiczną ocenę naukowców badających psychodeliki.

Długoterminowe skutki zażywania psychodelików – przegląd

Przegląd przedstawiający syntezę rezultatów 34 badań przeprowadzonych na ludziach w latach 2006-2020 (mediana 2016) z użyciem klasycznych psychodelików (psylocybiny, DMT, ayahuaski) i okresem obserwacji po przyjęciu psychodelika trwającym co najmniej 2 tygodnie. Długoterminowe skutki zażywania psychodelików obejmowały zmiany w nastawieniu, natężeniu depresji, duchowości, przeżywanym lęku, samopoczuciu i używaniu substancji psychoaktywnych.

Potrzebujemy transformacji świadomości na skalę światową

McKenna i jego brat – legendarny psychodeliczny bard Terence McKenna, zmarły w 2000 roku – to jedni z najbardziej godnych zaufania rzeczników psychodelików. Ich praca rozpoczęła się w pełni lat 70. i trwała w okresie wojny z narkotykami aż do obecnego tak zwanego renesansu psychodelicznego, charakteryzującego się dekryminalizacją psychodelicznych roślin – zjawiska, które ma miejsce na całym świecie.

Medycyna i neurobiologia

Psychologia i psychoterapia

filozofia i psychodeliki
Filozofia, etyka i prawo

Rynek i ekonomia

Kultura, sztuka, historia